دونده ای که قهرمانی اش را به مردم تبریک گفت

گالری ویدئو

یکشنبه, ژانویه 14th, 2018

کد خبر : 1463

خشک شدن اراضی کشاورزی در رامجردReviewed by رامجرد نیوز on Jan 14Rating: 4.5خشک شدن اراضی کشاورزی در رامجردخشک شدن اراضی کشاورزی در رامجرد اراضی متعلق به کشاورزان روستاهای جنوب رامجرد واقع در شهرستان مرودشت فارس به علت بی‌آبی خشک شده است.

به گزارش سایت خبری رامجرد نیوز به نقل از خبر شبکه فارس؛ سید مهدی شریفی دونده رامجرد ی با نصب پلاکاردی جلوی منزلش مقام‌های قهرمانی اش را به مسئولین و مردم تبریک گفت.
سید مهدی شریفی گفت: در مقابل بی توجهی های مسئولین به قهرمانی هایش اقدام به نصب این پلاکارد کرده است.
این دونده فارسی ادامه داد: پس از کسب آخرین مقام قهرمانی در چهارشنبه گذشته در دو ماراتن به مسئولین اطلاع دادم و یکی از آنها اعلام کرد که خودش برای خودش پلاکارد بزند، قرار نیست که هربار که مقام می آورد ما تجلیل کنیم,من هم تصمیم گرفتم قهرمانی هایم را به مسئولین و مردم تبریک بگویم.

سید مهدی شریفیشریفی اظهار کرد: با توجه به اوضاع مالی بد خانواده ام مجبور به کار کردن و تمرین فشرده هستم اما کسی حمایتم نمی کند.
این دونده رامجرد دارای مقام‌های قهرمانی و نایب قهرمانی در آسیا و کشور است که در ارمنستان، تاجیکستان و شهرهای مختلف کشور مدال های متعددی را کسب کرده است.
سید مهدی شریفی ساکن شهر رامجرد از توابع شهرستان مرودشت است.
انتهای پیام ۱/..

تصور شما از ۴۰ کیلومتر چقدر است؟ تا چه اندازه برایتان باور پذیر است که یک جوان ۲۵ ساله مرودشتی روزانه ۴۰ کیلومتر می‌دود؟ «سید مهدی شریفی» همان جوان دونده ای است که با نصب یک بنر در رامجرد از توابع شهرستان مرودشت به مسئولان زادگاهش و متولیان ورزش دوومیدانی کشور کنایه زد. این جوان سختکوش به دنبال بی اعتنایی دست اندرکاران ورزش استان و اهالی رامجرد و مرودشت، کسب عناوین متعدد قهرمانی را به خودش تبریک گفت تا یکی از سوژه‌های جالب روزهای اخیر در فضای مجازی باشد.
شریفی سال هاست به عضویت تیم ملی دوومیدانی ایران درآمده و ۵ سال پیاپی است که جام قهرمانی بزرگسالان کشور را در رشته‌های نیمه ماراتن و ماراتن به خانه می‌برد. این قهرمان محجوب در گفت و گو با همشهری از افتخاراتش می‌گوید تا آنجا که یادآوری بی توجهی مسئولان ورزش کشور اوقاتش را تلخ می‌کند.

  • چطور شد که ورزش دوومیدانی را انتخاب کردید؟

حدود ۷ سال پیش با دوی استقامت وارد این عرصه شدم تا این‌که بعد از دوران خدمت سربازی در مسابقات جوانان با اختلاف ۳۵۰ متر اول و به مسابقات کلانشهرهای جهان در کشور تاجیکستان اعزام شدم. در آنجا یک مربی کنیایی پیشنهاد داد که مربیگری من را بر عهده بگیرد. پس از ارسال دعوتنامه، ۱۵۰۰ دلار هزینه و ۳ ماه در آن کشور تمرین کردم.

  • با هزینه شخصی رفتید یا از شما حمایت شد؟

کاملا با هزینه شخصی در این مسابقات شرکت کردم. فدراسیون قول داده بود که اگر برگردم و رکورد بزنم هزینه‌ام را بر می‌گرداند. به کشور بازگشتم و در همه مسابقات رتبه نخست را کسب کردم ضمن این‌که رکورد ماراتن را ۸ دقیقه و نیمه ماراتن را حدود ۳ دقیقه جابه‌جا کردم اما فدراسیون به وعده اش عمل نکرد.

  • چه افتخارات مهم دیگری کسب کرده اید؟

۵ سال است که در رقابت‌های لیگ دوومیدانی باشگاه‌های کشور و مسابقات قهرمانی بزرگسالان اول می‌شوم. در دوی صحرا نیز بارها مدال‌های طلا و نقره را به دست آورده ام و در رقابت‌های امارات در رشته ماراتن بین ۴۰ هزار دونده مدعی، بر سکوی نخست ایستادم. سال قبل هم در مسابقات ارمنستان رتبه دوم را در رشته نیمه ماراتن بین ۶ هزار نفر به دست آوردم ضمن این‌که در همین مسابقات در رده سنی نیز دونده اول شناخته شدم.

  • اما گویا افتخارات شما نادیده گرفته شده است.

در ایران هیچ وقت قدر این افتخارات را که بی سابقه بوده است، ندانسته اند. با وجود دونده‌های سیاهپوست‌ که حتی به سفید پوست‌های اروپا و آمریکا مجال رقابت نمی‌دهند توانسته ام افتخار آفرینی کنم اما مدام مورد بی مهری قرار می‌گیرم. ۱۵۰ مقام کشوری دارم اما به دلیل عدم حمایت مسئولان به سختی روزگار خود را می‌گذرانم. من بچه روستا هستم و به دلیل نبود امکانات ورزشی هر روز کنار آسفالت خیابان تمرین می‌کنم.

  • از کشورهای دیگر پیشنهادی برای ادامه دوران ورزشی داشته اید؟

بسیار زیاد. سن مناسب برای این ورزش بین ۳۱ تا ۳۷ سالگی است اما من هنوز ۲۵ سال دارم و این برای کشورهایی که روی استعدادها سرمایه گذاری می‌کنند، سن بسیار مناسبی است.

  • چرا به این پیشنهادها جواب رد دادید؟

هر ورزشکاری دوست دارد زیر پرچم کشور خودش قهرمان شود. ضمن این‌که پدر و مادر سالخورده ام به مراقبت و درآمد من نیاز دارند. مجبورم برای تامین مخارج خانواده کارگری و با بنایی و کشاورزی درآمد ناچیزی کسب کنم.

  • در حال حاضر چه جایگاهی در ورزش کشور دارید؟

شاید در کشور یک رقیب داشته باشم که در ۳ سال اخیر هیچ مقامی کسب نکرده است. مگر در یک رشته انفرادی چند ورزشکار هستیم که در سطح بین المللی افتخار آفرینی کرده‌ایم؟ از هیچکدام ما حمایتی نمی‌شود و هیچ پشتوانه ای نداریم. من با لباس نفت تهران در مسابقات لیگ شرکت می‌کنم اما ۲ سال است که دستمزد نگرفته ام. در سال ۸۸ قرارداد دوومیدانی در ایران سالانه ۳۰ تا ۵۰ میلیون بود اما حالا اگر در مسابقات اول بشویم ۱۰ میلیون تومان است که آن هم پرداخت نمی‌شود. البته اوضاع در همه تیم‌ها همین طور است و به این فکر نمی‌کنند که دونده ماراتن ماهانه ۸۰۰ هزار تومان فقط هزینه تهیه کفش دارد. من که در یک روستا زندگی می‌کنم از کجا باید ماهی ۸۰۰ هزار تومان برای کفش پول بدهم؟

  • چه شد که آن بنر را نصب کردید؟

دفعات قبل که قهرمان می‌شدم و از بی توجهی مسئولان شهر گله می‌کردم می‌گفتند باید از قبل به ما اطلاع بدهی. بیشتر از یک ماه قبل که قهرمان ایران شدم قبل از ورود به شهر به آنها اطلاع دادم اما باز هم هیچ خبری نبود و کسی به استقبالم نیامد. ابتدا یک بنر از طرف خانواده ام نصب شد اما هیچ واکنشی نشان ندادند. من هم تصمیم گرفتم این بار از طرف خودم به خودم تبریک بگویم. شاید این عمل من رفتاری متکبرانه تلقی شود اما می‌خواستم همه بدانند که کسی از من حمایت نمی‌کند. در تاریخ ورزش ایران هیچ ورزشکاری در این رشته نتوانسته است به اندازه من عنوان قهرمانی کسب کند اما مجبور شده ام بر خلاف میل این کار را انجام بدهم.

  • با این بی مهری‌ها برای آینده ورزشی خود چه تصمیمی گرفته اید؟

۷ سال از عمر خود را در این ورزش صرف کرده ام و در حال حاضر نه راه پس دارم و نه راه پیش. من می‌توانم بیش از اینها اوج بگیرم و برای مملکت افتخار آفرینی کنم. هنوز در شهرم که تا چندی قبل روستای عشایری بود، از مسئولان یک پیراهن هدیه نگرفته ام. سال قبل در ارمنستان بین ۶ هزار نفر، دوم شدم اما امسال به دلیل نداشتن ۱/۵ میلیون تومان از حضور در رقابت صرف نظر کردم، با این‌که بدنم بسیار آماده بود و می‌توانستم رکورد نیمه ماراتن را جابه جا کنم. برای تمرین روزانه ۴۰ کیلومتر می‌دوم اما در اوج آمادگی از مسابقات باز مانده ام.

  • منزل مسکونی دارید؟

۵ سال پیش مسئولان قول یک قطعه زمین را در روستا دادند اما تاکنون به آن عمل نکرده اند. آن زمان، زمین متری ۴ هزار تومان بود و حالا هم با ۱۵ تا ۲۰ میلیون می‌توانند این زمین را برای ساختن خانه در اختیار من بگذارند. بهانه شان این است که زمین‌ها هنوز تفکیک نشده است در حالی‌که شاهد ساخت و ساز‌های بسیاری بوده ایم. به دلیل نداشتن سرپناه و پشتوانه نمی‌توانم تشکیل خانواده بدهم.

  • به نظر شما چرا ورزش نیمه ماراتن و ماراتن تا این اندازه مورد کم لطفی قرار گرفته است؟

در ایران به ورزش‌های انفرادی اهمیتی داده نمی‌شود. زمین مسابقات ما غیر استاندارد است و برای رقابت‌های حساس حتی یک عکاس به محل مسابقه نمی‌آید. بارها در ایران رکوردها را جابجا کرده ام اما هیچ چیزی گیرم نیامده است. سال گذشته پایم زیر تیغ جراحی رفت اما هیچ کسی حال مرا نپرسید و برای عیادت نیامد.

  • چرا این مشکلات را با فدراسیون دوومیدانی در میان نمی‌گذارید؟

انتقاد از وضعیت موجود ممکن است به محرومیت منتهی شود. ای کاش حالا که از پول خبری نیست لااقل از من تجلیل می‌شد تا از ورزش دلسرد نشوم. شبانه روز برای ورزش مملکت عرق می‌ریزم و زحمت می‌کشم اما در زمانی که باید به استراحت اختصاص داده شود، کارگری می‌کنم. در سراسر دنیا تمام دغدغه یک ورزشکار حرفه ای فقط ورزش است و آنقدر از او حمایت می‌شود که لنگ مایحتاج ضروری زندگی خود نباشد. چرا باید قرارداد فوتبالیست‌ها میلیاردی باشد اما من نتوانم طلب ۲ میلیون تومانی خود را وصول کنم؟
شاید به دلیل این‌که فوتبال در بین ایرانیان ورزش پر طرفداری است.
فوتبال چه گُلی به سر این مملکت زده است؟ آمادگی جسمانی در همه ورزش‌ها حرف اول را می‌زند. حاضرم آمادگی جسمانی من با یک فوتبالیست مقایسه شود تا مردم تفاوت‌ها را متوجه شوند. چرا باید در حدود ۵۰ درصد از بودجه سالانه ورزش ایران به فوتبال اختصاص داده شود آن وقت ورزشکاران انفرادی حتی ۵ میلیون تومان هم در سال درآمد نداشته باشند؟

  • یعنی اگر روی دوومیدانی سرمایه گذاری شود نتیجه قابل قبول خواهد داشت؟

دوومیدانی ایران بسیار قوی است و اگر مسئولان به آن بها بدهند افتخارآفرین خواهد شد. یکسال این ورزش را در اولویت قرار دهند تا نتیجه اش را ببینند. جالب است که ۵ سال قهرمان اول کشورم اما هنوز به اردوی تیم ملی نرفته ام. در روستا تمرین می‌کنم، زنگ می‌زنند که بیا عازم مسابقات آسیایی هستی. تاریخ مسابقه را ۲ روز مانده به زمان برگزاری جابه‌جا می‌کنند در حالی‌که ماراتن ورزشی تخصصی است و ورزشکار باید از ۳ ماه قبل روز مسابقه اش را بداند تا بدنش را آماده نگه دارد.

  • چقدر به موفقیت خودتان امیدوار هستید؟

اگر چند ماه روی من سرمایه گذاری کنند قول می‌دهم رکوردهایی را در دنیا بزنم که در ذهن نگنجد.